بهانه سکوت

الان مدتهاست از هجرت من به این دنیا گذشته ... و من تازه یاد گرفتم که

اینجا هم عین هرجای دیگری است.... اینجا هم احساس آدمها می‌تونه مثل

اسم و هویتشون قلابی باشه...... تازه یادگرفتم که اینجا هم مثل هرجای

دیگه  دنیا ...آدمها دقیقا با همون قوانینی زندگی می‌کنند که تو دنیای واقعی

زندگی می‌کردند....، فقط این جا مرزها یک جور خاصی درهم می‌ریزه.

مفاهیم احساسی، اجتماعی و حتی سیاسی هم بهم می‌ریزه. اینجا

می‌شه راحت تر دروغ گفت... راحت تر کلاه گذاشت و کلاه برداری کرد. اینجا

راحت‌تر می‌شه عاشق شد.. و راحت تر از اونی که فکر کنی به عشق

دهن کجی کرد... اینجا راحت می‌شه تغییر موضع داد.. و امروز این حزبی بود

فردا اون حزبی ..حتی می‌شه هم زمان چند حزبی بود. کی می‌فهمه؟!

نمی‌دونم شاید یکی از مهمترین دلایلش اینه که ما توی این دنیا زیاد به

چشم همدیگر نگاه نمی‌کنیم، آخه می‌دونی نگاه حرمت داره ...گاهی اوقات

ما حتی فکرش رو هم نمی‌کنیم که بتونیم تو چشم بهترین دوستامون یا

هم وطنامون نگاه کنیم و بهش خیانت کنیم